Агар диққат билан қарасак, гўзал лаҳзалар ҳамма жойда мавжуд. Бу — эрталабги қуёшнинг дераза панжараларидан ўтиб, бизни мулойим уйғотадиган юмшоқ нур; бу — иссиқ қаҳва ёки чойнинг биринчи ҳўлламидан оғизга келган хушбўй таъм, бадан ва руҳни илиқликка тўлдиради; бу — севимли инсонларнинг қувноқ овозлари, таниш яхши китобдан олинадиган тасалли ёки тоза ҳаводан чуқур нафас олишдаги содда завқдир. Бу лаҳзалар бир лаҳзада ўтиб кетади, аммо улар илиқ ва маъноли ҳаётни яратади.